Routekaart Chemie

‘Schaliegas is een kortstondige revolutie’

25 Apr 2013

De Amerikaanse industrie en overheid overdrijven de betekenis van schaliegas, betoogt David Hughes in zijn rapport Drill Baby Drill. Volgens de Canadese geoloog, een autoriteit in de kolen- en oliesector, is het winnen van schaliegas ingewikkeld, is het rendement laag en is het gas niet duurzamer dan kolen.

Hughes, die jarenlang deel uitmaakte van de top van de Canadese Geologische Dienst, komt tot zijn conclusies na analyse van 65.000 winningsputten in de VS waar onconventionele olie en gas via het zogeheten fracking worden gewonnen. Omdat in de VS schaliegas inmiddels goed is voor 40 procent van de gasproductie, spreken regering en industrie over de schaliegasrevolutie.

Volgens Hughes onterecht. Hij laat zien dat de schaliegasproductie, nadat die tussen 2005 en 2011 met een factor vijf is gestegen, in 2012 een plafond heeft bereikt en nu aan het afnemen is. Een boorgat levert het eerste jaar 50 à 60 procent van het winbare schaliegas op, na vier jaar stopt de winning. Volgens de geoloog komt 80 procent van het schaliegas in de VS uit vijf velden, die of aan hun top zitten of met een dalende productie te maken hebben. Om de productie op peil te houden zijn per jaar 7000 nieuwe boorputten nodig, wat nagenoeg onuitvoerbaar is. De kosten zouden bovendien de waarde van het gas ontstijgen.

Hughes plaatst ook vraagtekens bij het duurzame imago van schaliegas. Een kolencentrale stoot twee keer zoveel koolstofdioxide uit als een gascentrale, maar volgens Hughes gaat dit niet op voor elektriciteit uit schaliegas als je kijkt naar de hele keten. Voor winning van schaliegas zijn chemicaliën nodig, en waterpompen en hoge druk. De productie daarvan kost veel energie. Bovendien komt bij schaliegaswinning methaan vrij, die voor een deel wordt afgefakkeld. Al deze factoren samen zorgen ervoor dat het broeikasvoordeel van schaliegas ten opzichte van kolen teniet wordt gedaan, aldus Huges.

Bekijk het rapport

Bron: Chemie Magazine, mei 2013