Routekaart Chemie

Wat houdt het in?
Na het afvangen wordt CO2 getransporteerd naar een geschikte locatie via leidingen of in de toekomst voor grote afstanden misschien per schip. CO2 wordt eerst samengeperst door een compressor tot een vloeistof. Daar is uiteraard energie voor nodig, met name voor kleinschalige installaties. De uitdagingen ligt dan ook vooral in energetische slimmere oplossingen met vriendelijke hulpstoffen.

Wat is de potentie?
CO2-afvang (en compressie voor transport of opslag) is de meest dure en energie-intensieve stap in het afvang en opslagproces van CO2. Op dit moment richt onderzoek zich sterk op het minimaliseren van de ‘energy penalty’. Immers, hoe meer energie er wordt gebruikt bij het afvangen van CO2, des te minder ‘winst’ er wordt geboekt bij de reductie van CO2. Die energie moet namelijk worden opgewekt. De relatieve rendementsdaling van een elektriciteitscentrale bij afscheiding en compressie van CO2 komt neer op 16% tot 35%. (Bron: ECN)

Voorbeelden of interessante projecten

CATO II
CATO is verreweg het grootste onderzoeksprogramma ter wereld op gebied van CCS en bevindt zich in de tweede fase. Op dit moment werken circa 200 FTE samen aan CATO II. CATO II loopt tot en met 2014. Daarna volgt de CATO III: een demofase tussen 2015-2019 gericht op grootschalige demonstratie. Er zijn zes actielijnen met als hoofdfunctie het bouwen van een sterk kennisnetwerk van wetenschappelijke en toegepaste kennis op het gebied van (geïntergreerd) CCS en het doen van demonstratieprojecten. De actielijnen zijn:

0: Coördinatie, educatie en dissiminatie;
1: Opvang;
2: Transport en ketenintegratie;
3: Opslaan en monitoring;
4: Wetgeving en veiligheid;
5: Publieke perceptie.

Budget: 60 miljoen euro. Voor de demofase is een budget van 240 miljoen euro voorzien.
Financiering: 50% door de overheid gefinancierd en VNCI deelnemers. 
Organisatie: DSM en Shell.